جلّ جلاله و رسالت حضرت محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و امامت و سرورى ائمّهء عليهم السّلام اهل بيت معصوم را كه محتضر در حال حيات بدان اقرار مىنمود ، به يادش آورده و به او تلقين كنند . 6 - بهتر است كسى كه در حضور محتضر است بكوشد كه دنيا را در نزد او كوچك جلوه دهد ، و از دار فنا متنفّر و بيزارش نموده ، و آرزو و اميدش را به رحمت خداوند - جلّ جلاله - بيشتر و بدان متمايل كند ، و گمانش را به خداوند - جلّ جلاله - نيكو ، و او را مشتاق ملاقات با خدا گرداند ، تا محتضر در اين حالت به جاى اشتغال به خداوند - جلّ جلاله - به دار فنا و نيستى مشغول نگشته ، و روحش با حالت لغزش و تقصير و سوء تدبير و با حالتى كه تمام عذرها [ يا : تدبيرهاى خود ] را پايان يافته مىبيند از دنيا خارج نشود . 7 - هنگام سكرات و بىهوشيهاى مرگ ، سخن گفتن و هر امر ديگرى را كه موجب مىشود ميّت به آن مشغول گردد كم كنند . 8 - اگر شخص عارفى نزد مختصر حاضر است بكوشد كه دل و عقل او در تمام حركات و سكنات ، به خداوند - جلّ جلاله - توجّه داشته باشد . احكام لحظات بعد از مرگ هنگامى كه ميّت به وعدهء خويش وفا نمود و به ملاقات پروردگارش - جلّ جلاله و تقدّس كماله - نايل گرديد ، به امور زير عمل مىشود : 1 - اگر دهانش بسته نبود با پارچه‌اى آن را از زير چانه به سرش ببندند ، براى اينكه هنگام غسل دادن باز نباشد ، و ديگر اينكه : اين كار تعظيم ميّت مؤمن است ، و اكرام ميّت به هر طريق ممكن از جمله توفيقات الهى به بنده مىباشد . 2 - اگر چشمانش باز بود آنها را ببندند . 3 - اگر دستها و زانوهايش كشيده نبود ، آنها را دراز كنند . 4 - روى ميّت را پوشانده و از سر و صورت او محافظت كنند . 5 - در انتقال دادن او به سوى مولايش تعجيل كنند .